Αρχική ΑΠΟΨΕΙΣ Πολιτική επικοινωνία, κοινωνικά δίκτυα και προοδευτικός λόγος.(Ηχητικό)

Πολιτική επικοινωνία, κοινωνικά δίκτυα και προοδευτικός λόγος.(Ηχητικό)

Σ

Δημήτρης Αγανίδης

Στο τέταρτο επεισόδιο της σειράς «προοδευτικά ορόσημα» συνομιλούμε με τη Μαρία Μπουτζέτη, Διδάκτορα Πολιτικής Επικοινωνίας στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναζητώντας απαντήσεις για το πώς διαμορφώνεται η πολιτική επικοινωνία στην εποχή των κοινωνικών δικτύων και της κρίσης των παραδοσιακών Μέσων, διερευνώντας παράλληλα αν και κατά πόσο μπορεί να έχει διακριτά προοδευτικά χαρακτηριστικά.

Διαχρονικά, η πολιτική προϋποθέτει την επικοινωνία. Η πολιτική επικοινωνία, πεδίο συνάντησης της επικοινωνίας και της πολιτικής επιστήμης, τα τελευταία πενήντα χρόνια έχει διεισδύσει με τρόπο περισσότερο οργανωμένο στην εφαρμοσμένη πολιτική δράση αλλά και στη δράση της κοινωνίας των πολιτών. Σε ένα ρευστό διεθνές πολιτικό περιβάλλον, όπου συνεχείς μεταβολές λαμβάνουν χώρα, με φαινόμενα όπως η πολυπολιτισμικότητα, η κρίση ταυτότητας, η κρίση των πολιτικών θεσμών και η παγκοσμιοποίηση να δημιουργούν νέα δεδομένα, η ύπαρξη του προοδευτικού πολιτικού λόγου καθίσταται απαραίτητη συνθήκη της υγιούς λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Με την έλευση των αλληλεπιδραστικών εφαρμογών του Διαδικτύου, η πολιτική επικοινωνία γίνεται αλληλεπιδραστική διεργασία. Στο νέο επικοινωνιακό περιβάλλον, όπου οι «παραδοσιακοί» τρόποι συμμετοχής στο δημόσιο διάλογο τείνουν να εξασθενούν, οι ψηφιακές μέθοδοι επικοινωνίας αποτελούν χρήσιμο «εργαλείο» για κάθε πολίτη που επιθυμεί να συνδιαμορφώσει την κοινή γνώμη και κάθε πολιτικό εκφραστή που επιθυμεί να επικοινωνήσει τις θέσεις του σε ευρύτερο ή και πιο στοχευμένο ακροατήριο. Τα νέα Μέσα, λόγω της αμεσότητας, της μαζικότητας και του χαμηλού τους κόστους, επιτρέπουν στους πολίτες να παρακάπτουν τους παραδοσιακούς «θυρωρούς» των Μέσων αποκτώντας αδιαμεσολάβητη αλληλεπίδραση με τους πολιτικούς εκφραστές.

Όμως, υπάρχουν και σημεία τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε με σκεπτικισμό. Ο «ωκεανός» των Μέσων Κοινωνικών Δικτύωσης, στον οποίο «ανοίχτηκε» η πολιτική επικοινωνία, είναι άλλες φορές ρηχός, ως τόπος μίας νέας μορφής lifestyle και άλλες φορές αβυσσαλέος, λόγω των κινδύνων που δημιουργεί ο συχνά πολωτικός και διχαστικός λόγος που ανθεί εντός τους. Επιπλέον, η μεγάλη διείσδυση των κοινωνικών δικτύων στη δημόσια ζωή, συνοδεύεται από την ταχύτατη εξάπλωση ψευδών ειδήσεων, ενώ τεράστια οικονομική αξία αποκτά η συγκέντρωση, κατοχή και διαχείριση της πληροφορίας. Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε το πρόσφατο ντοκιμαντέρ του Netflix “The Social Dilemma” για τον τρόπο που συχνά τα κοινωνικά δίκτυα επιβάλλουν τους κανόνες του πολιτικού πλαισίου μέσα από την κατηγοριοποίηση των δρώντων υποκειμένων και την εμπορευματοποίηση της πολιτικής δράσης από τον λεγόμενο «καπιταλισμό της επιτήρησης» «Surveillance Capitalism» (Shoshana Zuboff). Πρόκειται για νέες συνθήκες που θέτουν πλέον σε διακινδύνευση ακόμη και την ποιότητα της ίδιας της δημοκρατίας.

Στο νέο πολύπλοκο επικοινωνιακό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από πληροφοριακό κορεσμό και κατακερματισμό της δημόσιας σφαίρας, ο λόγος των προοδευτικών πολιτών – εντός και εκτός των κοινωνικών δικτύων – διακρίνεται τόσο από την «αισθητική της προόδου», στοιχείο που τον καθιστά πιο έγκυρο και αξιόπιστο, όσο και από τη βούληση προστασίας του «κοινού τόπου», των κοινών δηλαδή δημοκρατικών αξιών και θεσμών συμμετοχής. Την ίδια στιγμή, τα «παραδοσιακά» Μέσα παρά το γεγονός ότι διανύουν κρίση επιβίωσης, έχουν την ευκαιρία να μετασχηματιστούν, διαδραματίζοντας έναν νέο ουσιαστικό ρόλο. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει επ’ ουδενί να καλλιεργείται η ψευδαίσθηση ότι η πολιτική συμμετοχή και δράση εξαντλούνται στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Πηγή : https://realpolitik.gr/politike-epikoinonia-koinonika-diktua-kai-proodeutikos-logos/

Σ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here