Ερρίκος Ίψεν, ένας από τους πρωτοπόρους της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας δραματουργίας

Ερρίκος Ίψεν, ένας από τους πρωτοπόρους της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας δραματουργίας

113
0
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Σ

«Στις 20 Μαρτίου 1828 γεννήθηκε ο «κορυφαίος δραματικός συγγραφέας και ποιητής από το Σκιέν της Νότιας Νορβηγίας Ερρίκος Ίψεν. Εξέδωσε σε ηλικία 22 χρόνων το πρώτο του έργο «Κατιλίνα», άσκησε τη δημοσιογραφία σε διάφορα περιοδικά και εργάστηκε στα θέατρα του Μπέργκεν και της Χριστιανίας. Η θητεία του στο θέατρο δεν μπόρεσε να δώσει διέξοδο στις ανησυχίες του, τις οποίες θα προσπαθήσει να εκφράσει με το συγγραφικό του έργο. Πραγματεύεται το θέμα του έρωτα και την κοινωνική του αντιμετώπιση, η οποία καταλήγει στον περιορισμό της ατομικής ελευθερίας, με έργα όπως «Τα παλικάρια στο Χέλκελαντ», «Οι μνηστήρες του θρόνου» και «Κωμωδία του Έρωτα» που ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων. Το 1864 εγκαινιάζει την εποχή της μεγάλης αυτοεξορίας του(27 χρόνια στη Ρώμη, Δρέσδη, Μόναχο). Μακριά απ’ την Νορβηγία που εγκατέλειψε απογοητευμένος, ωριμάζει ως δραματουργός και δημιουργεί τα έργα που τον καθιέρωσαν(«Μπραντ», «Πέερ Γκυντ», «Ποιήματα»). Με το έργο του «Τα στηρίγματα της κοινωνίας», στρέφεται στην κοινωνική σάτιρα. Η δημοσίευση των έργων «Το σπίτι της κούκλας» και «Βρυκόλακες» στα οποία καταπιάνεται με το θέμα του γάμου, με την αλλοτρίωση που υφίσταται η έγγαμος γυναίκα στο πρώτο, και με την ηθική κοινωνική παρακμή στο δεύτερο, προκάλεσε σκάνδαλο που κορυφώθηκε με το έργο «Ένας εχθρός του λαού» όπου ο Ίψεν αμφιβάλλει για το αν η πλειοψηφία είναι όντως φορέας της αλήθειας. Ο συμβολισμός στο έργο του και η ψυχογράφηση των ηρώων του εμφανίζεται με το «Αγριόπαπια» και γίνεται περισσότερο έντονος σε έργα όπως το «Ρόσμερχολμ» και «Η κυρά της θάλασσας», για να δώσει μια αριστουργηματική ανάλυση της γυναικείας ψυχοσύνθεσης με το «Έντα Γκάμπλερ». Στα τελευταία του έργα, τα έργα της ωριμότητας και του απολογισμού της ζωής του συγκαταλέγονται «Ο αρχιμάστορας Σόλνες», «Τζον Γκάμπριελ Μπόρκμαν», «Όταν εμείς οι νεκροί ξυπνήσουμε». Ο Ίψεν επηρέασε τη δραματική τέχνη του 20ού αιώνα και συντέλεσε στην ανανέωσή της, καθώς την έστρεψε στη μελέτη του εσωτερικού κόσμου της ανθρώπινης ψυχής, της οποίας ο ίδιος υπήρξε βαθύς γνώστης. Πέθανε στις 23 Μαίου 1906 στη Χριστιανία, στο σημερινό Όσλο»(ΥΔΡΙΑ-CAMBRIDGE-ΗΛΙΟΣ).

Παπαθανάκης Σταύρος

Σ

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ