Αρχική ΑΠΟΨΕΙΣ Η γεωπολιτική του NORD STREAM 2

Η γεωπολιτική του NORD STREAM 2

Σ

Η κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2 υπήρξε αντικείμενο κριτικής από την Ουάσιγκτον, ακόμα και επί προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ. Αν και ο τελευταίος δεν τήρησε σκληρή στάση απέναντι στον Βλαντιμίρ Πούτιν, η στάση του απέναντι στη Ρωσία δεν υπήρξε ποτέ θετική για την υλοποίηση τέτοιου είδους σχεδίων.

Οι ΗΠΑ φοβήθηκαν ότι ο Nord Stream 2 θα βοηθήσει στη στρατηγική διείσδυση της Ρωσίας στην Ευρώπη και προσπάθησαν να αποτρέψουν την ολοκλήρωση του έργου. Ο Ντόναλντ Τραμπ ─αφού από το 2018 επέβαλε κυρώσεις στις εταιρείες που εμπλέκονταν στον αγωγό─ προσπάθησε να διατυπώσει μία αμερικανική πρόταση, προσφέροντας στην Άνγκελα Μέρκελ αμερικανικό σχιστολιθικό φυσικό αέριο [1].

Η Μόσχα εκμεταλλεύτηκε την αμερικανική πρόταση και έπαιξε το παιχνίδι στο επίπεδο του αθέμιτου εμπορικού ανταγωνισμού ─θέλουν να μας εξουδετερώσουν γιατί είμαστε ο μόνος Ευρωπαίος ανταγωνιστής του αμερικανικού σχιστολιθικού φυσικού αερίου, διακήρυξε η Μόσχα─ όπως το είχε οριοθετήσει ο Τραμπ και όχι, στο στρατηγικό επίπεδο [2].

Μέχρι τότε η πολιτική και οικονομική ελίτ της Γερμανίας είχε αποφασίσει ότι θα μπορούσε να παραβλέψει μία σειρά θεμάτων που αφορούσαν τη Ρωσία, για να διασφαλίσει την ολοκλήρωση του αγωγού που θα μετέτρεπε τη Γερμανία σε ευρωπαϊκό ενεργειακό κόμβο. Αλλά η υπόθεση Ναβάλνι δημιούργησε ένα νέο σκηνικό. Η Άνγκελα Μέρκελ έδωσε στην υπόθεση Ναβάλνι γεωπολιτική χροιά πιέζοντας τη Μόσχα και λαμβάνοντας υπόψιν τη διατήρηση της σφαίρας επιρροής στην Ανατολική Ευρώπη, όπου τα αντιρωσικά αισθήματα εξακολουθούν να είναι ισχυρά.

Στις 21 Ιανουαρίου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κάλεσε την ΕΕ και τα κράτη-μέλη να αναθεωρήσουν τη συνεργασία τους με τη Ρωσία στους διεθνείς οργανισμούς και σε κάποια έργα, όπως αυτό του Nord Stream 2, του οποίου η ΕΕ θα πρέπει άμεσα να σταματήσει την ολοκλήρωση. Η ΕΕ θα πρέπει να υιοθετήσει μία νέα στρατηγική απέναντι στη Ρωσία, η οποία θα βασίζεται στην υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών και στην προώθηση των δημοκρατικών αξιών. Πρόκειται για την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εκδόθηκε μετά τη σύλληψη στη Μόσχα του Αλεξέι Ναβάλνι [3].

Μετά το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στη Γερμανία η CDU βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Ο επικεφαλής της φιλοατλαντικής πτέρυγας του κόμματος, Νόρμπερτ Ρέτγκεν, βρέθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με τους Πράσινους, των οποίων το ηγετικό στέλεχος Ράινχαρντ Μπουτικόφερ, ζήτησε τον τερματισμό του έργου. Ο διάδοχος της Άνγκελα Μέρκελ, Άρμιν Λάσετ διαχώρισε την περίπτωση Ναβάλνι, η οποία θα πρέπει να καταδικαστεί, από την περίπτωση του φυσικού αερίου, που δεν εξαρτάται από την πρώτη.

Για να διαβάσετε όλο το άρθρο του Βαγγέλη Χωραφά, πατήστε ΕΔΩ

Σ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here